Een hoge detailbelofte zegt nog niet welke lijnen op de bedoelde kijkafstand zichtbaar blijven of waar steunsporen komen. Beoordeel een decoratief resinmodel daarom na de afgesproken nabewerking, met vaste zichtzijde, licht en afstand. Deze gids gaat niet over huid-, medisch of voedselcontact.
Download het invulbare werkblad in CSV. Open het lokaal als UTF-8 met een komma als scheidingsteken en vervang de voorbeeldwaarden door je eigen gegevens.
1. Leg doel en kijkafstand vast
Noteer of het model in een vitrine, op een bureau of op foto wordt bekeken. Schrijf de normale afstand en verlichting op. Een kras die onder vergroting zichtbaar is, hoeft op een meter geen afkeur te zijn; spreek dat vooraf af.
2. Markeer de belangrijkste zichtzijde
Maak afbeeldingen van voor, achter, links, rechts en boven. Rangschik de zijden op belang. Daarmee kan steunplaatsing en nabewerking worden besproken zonder te doen alsof alle oppervlakken identiek zullen zijn.
Bij een verkleind object helpt de detailinventaris voor modelbouw bepalen welke details op de eindmaat nog betekenis hebben. Bespreek steunsporen samen met de gewenste nabewerking voordat je het uiterlijk beoordeelt.
3. Meet kleinste betekenisvolle detail
Noteer reliëfhoogte, groefbreedte, letterhoogte en dunne uitstekende delen. Kies alleen details die voor herkenning nodig zijn. Een datasheet of machine-resolutie bewijst niet dat elk detail in elke geometrie leesbaar wordt.
4. Behandel dunne delen als kwetsbaar
Markeer vingers, antennes, leuningen en andere uitsteeksels. Noteer waar het model wordt vastgepakt en verpakt. Vraag een aanpassing of losse montage als hanteren anders waarschijnlijk schade geeft.
5. Bespreek steunsporen vóór de print
Ondersteuning en oriëntatie kunnen sporen achterlaten. Leg vast waar die minder storend zijn en welke zijde vrij moet blijven. Nabewerken kan materiaal verwijderen of randen afronden; dat moet bij maatkritische details worden meegewogen.
6. Beoordeel pas na afgesproken nabewerking
Resin-eigenschappen kunnen na wassen en uitharden veranderen. Laat die stappen door de uitvoerder volgens het exacte materiaalproces uitvoeren. Beoordeel geen onvolledig nabewerkt stuk als eindresultaat en behandel onuitgehard materiaal niet op basis van deze gids.
7. Gebruik een vaste visuele controle
Een fictief miniatuurgeveldeel wordt vanaf 50 centimeter onder één afgesproken bureaulamp bekeken. Het werkblad noteert de voorgevel als hoofdzijde, een reliëfletter van 1,2 millimeter hoog als belangrijk detail, een dakrand van 0,8 millimeter als kwetsbare zone en mogelijke steunsporen aan de achterkant. Dit is een tafeloefening, geen uitgevoerd model en geen procesgrens.
| Controle | Waarneming | Besluit |
|---|---|---|
| Belangrijk reliëf | letter herkenbaar op 50 cm, zonder vergroting | akkoord of letter vergroten |
| Steunsporen | niet op voorgevel; achterzijde toegestaan volgens referentiefoto | akkoord of oriëntatie herzien |
| Dunne dakrand | heel na afgesproken uitpakken en neerzetten | verpakking of geometrie herzien |
| Nabehandeling | wassen en uitharden door uitvoerder vastgelegd | niet beoordelen vóór eindtoestand |
Vul na ontvangst waarneming, foto-ID en besluit in. Een letter die alleen onder macrofotografie herkenbaar is, faalt het gekozen kijkafstandcriterium ook als het detail technisch aanwezig is.
8. Bespreek het zichtmodel met een concrete referentie
Markeer op één afbeelding de belangrijkste letters, dunne delen en zichtzijde. Stuur die met eindmaat, kijkafstand en gewenste afwerking naar de 3D-printservice. Vraag of een uitvoerbare route bij dat zichtdoel past; de uitleg over resin bevestigt geen resinproductie bij OmniTechs.
Staat het proces nog open, vergelijk dan FDM, SLA en SLS op de eisen die je hebt vastgelegd. Bij een essentieel klein detail kan eerst een representatieve proef nodig zijn. Beoordeel die na de afgesproken nabehandeling en leg vast welke details zichtbaar blijven. Dat visuele akkoord staat los van sterkte, levensduur en contactgeschiktheid.